Με αφορμή μια,
παλαιότερη ανάρτηση, αναρωτήθηκα ποιά θα μπορούσαν να είναι τα πέντε καταλληλότερα τραγούδια για ένα υποτιθέμενο soundtrack με τίτλο ''Fucked Up Relationships". Eνώ είχα φτιάξει την λίστα δεν αποφάσιζα να καταλήξω κάπου οριστικά και αφού χάριζα τις αναβολές της ανάρτησης στην επόμενη μέρα κάθε λίγο μετάνιωνα, διέγραφα και πρόσθετα νέα κομμάτια, με μοναδικό αποτέλεσμα η λίστα να επαναλαμβάνεται δίχως ιδιαίτερη εξέλιξη και βελτίωση. Κάτι δηλαδή σαν τις σχέσεις λίγο πριν τελειώσουν!
Ένα compilation με τραγούδια που γεννιούνται στην καταγραφή των ευαίσθητων και εύθραστων συναισθημάτων, θα μπορούσε να αλλάζει ανά μία ώρα, μα αν ήταν να καταλήξω κάπου μάλλον θα ήταν εδώ :
1. Pulp - You Are a Nightmare
Tραγούδι που είχε πρωτοακουστεί σε εκπομπή του αείμνηστου John Peel (Βbc-Radio1) και επίσημα κυκλοφόρησε στην επανέκδοση του His N' Her's αλλά και στο
διπλό άλμπουμ (Pulp The Peel Sessions) με live και σπάνια B sides του συγκροτήματος που διατηρούσε ο διάσημος παραγωγός σε περίοπτη θέση στην γιγάντια δισκοθήκη του.
Ο Jarviς ματώνει τα μελάνια του και ξεμπροστιάζει την κενή από πάθος καθημερινότητά του.
Ο έρωτας δεν έχει ευτυχές τέλος και όσο και αν νοθεύεις τη μνήμη με λήθη οι εφιάλτες του χωρισμού σε κατατρέχουν.
Aπό όλα τα εξομολογητικά-σπαρακτικά τραγούδια που έχει γράψει ο Cave στην καριέρα του (100 post δεν θα αρκούσαν γι' αυτή την ανάλυση) επέλεξα αυτό που βρίσκεται στο δίσκο Oedipus Schmoedipus του παλιόφιλού του B. Adamson.
Κάποιες φορές δεν αρκεί μόνο η αγάπη...
Συμπεριλήφθηκε στην συλλογή τους Collected(2006) και μας συστήθηκε με ένα
τρομερό video clip, εκπληκτικά blues/jazz φωνητικά από τον Terry Callier και άμεσους στίχους δίχως, υπεκφυγές και δίχτυ προστασίας.
Η μητέρα του Buckley ανακάλυψε σπάνιο αρχειακό υλικό που διατηρούσε o γιος της από τα cafe που κατά καιρούς έκανε διάφορα ακουστικά live. Ένα από αυτά είναι και το παραπάνω κομμάτι που το βρίσκεις στο -αγαπημένο μου- δίσκο So Real (2007). Οι μελαγχολικοί στίχοι του Morrissey μπλέκονται με την ιδιαίτερη φωνή του Buckley έχοντας ως αποτέλεσμα, την καταγραφή μιας από τις τρυφερότερες ιστορίες προσωπικής ενδοσκόπησης και αυτοκριτικής, που ηχογραφήθηκαν ποτέ.
(Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς την ζωή του Buckley.)
Τραγούδι πάντοτε διαχρονικό των The Korgis, το οποίο έχει υποστεί αρκετές διασκευές (Glasvegas, Τhe Field). Ξεχώρισα αυτή του Beck γιατί συνδιάστηκε μοναδικά με την ελεγεία των εικόνων του Gondry στην ταινία του
Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004). Την πρώτη φορά που το άκουσα με συνεπείρε, την δεύτερη με συγκίνησε, και έκτοτε κάθε φορά με τηλεμεταφέρει στο παρελθόν, στους παγωμένους βούρκους της μνήμης που ξαπλωμένος εκεί, κοιτάω μονομανιακά τ' αστέρια...κάτι δηλαδή σαν την ταινία.
~Y.Γ: Δεν θα μπορούσα βέβαια να μην αναφέρω τα παρακάτω που δεν στερούνται σαραβαλιασμένης καρδιάς :
Radiohead - True Love Waits, Dirty Three- I Remember A Time When Once You Used To Love Me, Blur- No distance left to run, The Arcade Fire-Crown Of Love, Bjork-So Broken, The Dears-Pinned Together, Falling Apart, Joy Division-Love Will Tear Us Apart, Billy MacKenzie-14 Mirrors, Archive-Goodbye.
Καλή ακρόαση . . . (λέμε τώρα)!
~Eνώ χαζολογούσα μουτζουρώνοντας χαρτιά, σχεδιάζοντας πρόσωπα με μελαγχολικά μάτια (μη ρωτήσεις "γιατί" αυθόρμητα προκύπτουν τις περισσότερες φορές), έσπαγα το κεφάλι μου να βρω τί μου θυμίζει το παραπάνω.
~Κυριακή απόγευμα στο σπίτι του παππού μου, ενώ προσπαθώ να βρω την κατάλληλη ώχρα ακουαρέλας, εξελίσσεται δίπλα μου ο εξής διάλογος, στην παρέα του (τρίτης ηλικίας), με εφαλτήριο τα τραγούδια του Τρίτου Προγράμματος:
~Το Easy Chairs είναι από τα τραγούδια που ακούγονται στη διαπασών με ανοιχτές τις μπαλκονόπορτες. 
~Το κάθε post είναι αφορμή για την γέννηση μιας νεώτερης ανάρτησης. Το παραπάνω είναι αποτέλεσμα κάποιων γρήγορων σκίτσων που υπάρχουν πιο κάτω. Όπως πάντα κλικάροντας πάνω στην εικόνα την βλέπεις σε μεγαλύτερη ανάλυση, ενώ μπορείς να την χρησιμοποιήσεις σαν wallpaper ή ότι άλλο επιθυμείς!
"Στο πάθος καίγονται οι καημοί, στα κάρβουνα λιβάνι
