Γ*μιούνται Όλοι.

~Ήρθε η ώρα να ξεσκονίσεις την συλλογή με τα cd/βινύλια/dvd ,τους σκληρούς σου δίσκους και γενικότερα το μικρό κουτάκι των συναισθηματικών αναμνήσεων που κρατάς κρυμμένο καλά βαθιά μέσα σου και περιέχει όλα εκείνα τα ακούσματα και τις εικόνες που σε παίξανε στα πόδια τους την τελευταία δεκαετία, πριν σε κλωτσήσουν στον κυνισμό της καθημερινότητας.

Η εκλεκτή κοινωνία της μπλογκόσφαιρας και αγαπημένοι (ιστό)τόποι διενεργούν ψηφοφορία ο καθένας με διαφορετικό θέμα. Συγκεκριμένα λοιπόν:

Οι seagazing για τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας,

Το Elafini για τα καλύτερα sountracks,

O gone4sure για τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς και της δεκαετίας.

Ανασκουμπωθείτε!!

~Η παραπάνω φώτο είναι από το πολύ ωραίο βιβλίο Little People In The City του Slinkachu.

"Η τέχνη είναι δίπλα μας και κάτω από τη μύτη μας αρκεί να έχουμε ανοιχτή καρδιά να την αφουγκραστούμε", αναφέρει ένα χιλιοειπωμένο κλισέ.

~O τίτλος του post, είναι εμπνευσμένος από την φράση, ενός γείτονα που κάθε φορά που υποπέφτω στην αντίληψή του, αναφωνεί περήφανος: Γαμιούνται όλοι (δεν ξέρω αν το τοποθετεί κυριολεκτικά ή μνησίκακα μεταφορικά). Έπειτα σπεύδει να μου εκμυστηρευτεί πως ο πατέρας του ήτο λεβέντης αντάρτης, η μάνα του ανεκτική και η μεγάλη αδερφή του πουτάνα, αφού πρώτα μου έχει ξετυλίξει το περίπλοκο κουβάρι της πολιτικής και ποδοσφαιρικής κουλτούρας. Τέλος μου ζητάει να τον κεράσω μια μπύρα ή να του αγοράσω ένα μικρό τρανζίστορ σαν αντάλλαγμα που όλοι γαμιούνται.

Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ τις τελευταίες μέρες φαίνεται πως, ξεχνάω σχεδόν τα πάντα. Αν έκλεισα το θερμοσίφωνο, αν κλείδωσα την πόρτα, αν πλήρωσα τον καφέ, αν ψώνισα για το σπίτι, αν πλήρωσα τους λογαριασμούς..., την ώρα που κλωθογυρίζει και βολεύεται μέσα στο μυαλό μου η φράση "Γαμιούνται όλοι".

~Μέμοριες όλγουεης γκετ ίν μάι γουέι.

This poor ghost can only howl.

#58

And when you want to Live

How do you start ?

Where do you go ?

Who do you need to know ?

The boy with the thorn in his side

#57

~Μεγάλο κόλλημα από μια φοβερή soul συλλογή!

Op (t)Art.

~Στην προσπάθεια μου να φτιάξω μια καινούργια ταπετσαρία επνευσμένη από την op art κατέληξα σε κάποια από τα παραπάνω αποτελέσματα, που στην προκειμένη περίπτωση στα χαρίζω ως wallpaper ή ό,τι άλλο θες. Enjoy!

~Νέο κόλλημα για να κυλιέσαι στα πατώματα πριν στρώσεις τα χαλιά. Ολόκληρο στο δίνει ο Spiral...

[Cine]

~Κυνόδοντας. Οι ανίκανοι και προβληματικοί γονείς δημιουργούν καταστροφικές ζωές! Ο Γ. Λάνθιμος δημιουργεί την καλύτερη ελληνική ταινία της τελευταίας εικοσαετίας, άνευ συζήτησης. Αλληγορική με πανέξυπνο σενάριο περιστρέφεται γύρω από τον οικογενειακό θεσμό, τον ψυχαναγκασμό, την απόγνωση, την δυσλειτουργία της κοινωνίας και τα φασιστικά καθεστώτα. Με ερμηνείες καθηλωτικές (ο δεσμώτης Πατέρας, ο ψυχρός και υπάκουος γιός, η μικρή άπλαστη κόρη και τέλος η μεγάλη που ψάχνει διέξοδο από το παρελθόν και την "μόλυνση"), ένα φοβερό σκηνικό (το σπίτι που λειτουργεί σαν παγίδα παρά σαν μέρος ανάπαυσης και ψυχικής ανάτασης), ο Λάνθιμος ανοίγει νέο κεφάλαιο για το ελληνικό σινεμά και επιτέλους μας βγάζει από τα σκοτάδια της κωμωδίας και τoυς σκοπελους της μασημένης τροφής. Ταινία σκληρή για δυνατές αισθήσεις σαν "Κυνόδοντα".

~The Boat That Rocked. Προσοχή! Η συγκεκριμένη ταινία θα λατρευτεί από τους απανταχού μουσικόφιλους ενώ στο γενικότερο σύνολο μάλλον, θα έχει την τύχη του, Across The Universe.

Με λίγα λόγια: 1966, το BBC εκπέμπει καθημερινά μόνο 45 λεπτά pop-rock μουσικής, έτσι κάποιοι αγοράζουν τις Βόρειες συχνότητες, εκπέμπουν πειρατικά από ένα καράβι (στη μέση τοου πουθενά) και κερδίζουν 25 εκατομμύρια ακροατές μαζί με τον θαυμασμό, τον ενθουσιασμό την αγάπη τους αλλά και την δυσφορία της Βρετανικής κυβέρνησης.

Εκπληκτικά σκηνικά, μοναδικά κουστούμια που αναδυκνείουν το κλίμα της pop κουλτούρας της εποχής (και των διαφόρων μουσικών τάσεων: mods, rockers κτλ), ένα λαμπρό καστ και το διαχρονικό του σάουντρακ, συμπληρώνουν όλα εκείνα τα στοιχεία που χρειάζεται για να λατρευτεί από τους φίλους της μουσικής. Αν ακόμα δεν σε έχω πείσει και ανήκεις σε αυτή την κατηγορία απλά δες τα πρώτα πέντε λεπτά.

Τοπ σκηνή εκείνη που ο γιος προσπαθεί να σώσει τον πατέρα από το δωμάτιο που βουλιάζει, ενώ αυτός δεν μπορεί να αποχωριστεί τα βινύλια του που επιπλέουν παντού στο χώρο.! (Πόσες φορές εσύ δεν σκέφτηκες ποιον δίσκο θα έπαιρνες φεύγοντας από το σπίτι, κυνηγημένος υπό την απειλή καταστροφής ?????)

Τοπ σκηνικό το καράβι βέβαια, που είναι γεμάτο βιβλιοθήκες βινυλίων, σταντ περιοδικών και αφίσες !

~Rock On Bro!~

Sketchbook

~Στην προσπάθεια μου να καταγράψω όλα τα κλισέ /αποφθέγματα βιβλών ή διαλόγων/που στριφογυριζουν στο μυαλό μου μέρες τωρά/ κατέλειξα στην παραπάνω εικονογράφηση...

~Όλη την εβδομάδα το σιγοτραγουδάω, ενώ σκέφτομαι χαζογελώντας πως, η ζωή μιμείται την τέχνη, καμιά φορά/κινηματογραφική και λογοτεχνική/...τέλος πάντων, Μπίζι Χόουπ .

Μουσική Ανακύκλωση.

~H πιο καραμελωμένη pop, που άκουσα τελευταία προέρχεται από τους Νευορκέζους The Drums. Έξι καλοφτιαγμένα τραγούδια (που θυμίζουν Νew Order ) με έντονα new wave στοιχεία, περιέχονται στο πρώτο τους Ep που τιτλοφορείται Summertime. Τραγούδια ποτισμένα με ισχυρές δόσεις ρομαντισμού, έχουν ως κυρίαρχο θέμα τον έρωτα και την ανεμελιά. Νεαροί που δεν ονειρεύονται Burberry και Bmw, αλλά αγάπη και Bmx. Το καλοκαίρι έρχεται από το Brooklyn στα μέσα Οκτώβρη.

~Legends Of Benin. Σε κάποιους θα θυμίσει τον μετανάστη Γάλλο κρεπετζή, του Ghost Dog, σε άλλους εξωτικούς προορισμούς. Όπως και να έχει η τρίτη συλλογή της φοβερής αυτής σειράς, καταγράφει την τεράστια μουσική ιστορία των μοναδικών "Beninois" ρυθμών και ενδείκνυται για όσους λατρεύουν τις μουσικές ταμπέλες, world/afro/funk/ethnik/soul. Just Respect!

~Όσοι πάλι επιδιώκουν να κυλιούνται στα πατώματα και να οδήρονται, ο Yim Yames (aka Jim James) frontman του Americana-Southern Rock-supergrpoup My Morning Jacket και ιθύνων νους των Monsters of Folk έφτιαξε το 2001 έναν δίσκο φόρο τιμής στον George Harrison, λίγες μέρες μετά τον θάνατο του. Ο δίσκος περιέχει έξι (6) κομμάτια, επιλογές από την solo πορεία του G.Harrisson αλλά και κάποια από την σταδιοδρομία του σαν σκαθάρι.! Αγγελική φωνή που με άγγιξε περισσότερο από τον J. Tillman. Αν δεν σε έπεισα ακόμα, άκου αυτή την "εκδοχή" και τα ξαναλέμε.

~Archive - Controlling Crowds IV. Και εκεί που πολλοί τους είχαν ξεγράψει, επανήλθαν δυναμικά με το Controlling Crowds και πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησαν την φυσική του συνέχεια. Ατμοσφαιρικός δίσκος, με περισσότερα ηλεκτρονικά στοιχεία, αμέτρητα ξεσπάσματα, και καλοδουλεμένη παραγωγή προσφέρεται για "Κάθαρση". Ευχάριστη έκπληξη.

The sun fades the day/I find it so hard to find/The right words to say/...

~Tα σπουδαιότερα εγχώρια νέα εδώ και εδώ η αξία μιας μεγάλης μουσικής παρακαταθήκης.

~Πόσο μ' αρέσει ν΄ακούω τους ανθρώπους?

Life and Death.

[...]

#56

~Ενώ αρχικά σκεφτόμουν για ηχητική συνοδεία το Young At Heart, τελικά με κέρδισε το πιο συναισθηματικό και περιθωριοποιημένο τραγούδι του εξωτερικού σκληρού μου δίσκου.

~The joy of d.h. lawrence

~Κυρίαρχο στοιχείο και στα δύο, το μελό σφύριγμα. Εντελώς συμπτωματική επιλογή...ή μήπως όχι?!.

#55

~Ο Mr. Noll ψάχνει να βρεί το αλλο του μισό/ ενώ οι στίχοι αυτού του τραγουδιού τον καταδιώκουν...

__ _Σ_ελιδ_οδείκ_τ__ης__ _

~Πάνω είναι ένας σελιδοδείκτης-συνδυασμός απο παλαιότερες δουλειές. Τον έχω ανεβάσει σε καλή ανάλυση, τον εκτυπώνεις (σε χαρτί 300γρ.) και τον χρησιμοποιείς στην μελέτη ή όπου αλλού θέλεις.

~The most tender place in my heart is for strangers...

Σόρτ Στόρις.

H τέχνη δεν έσωσε τον κόσμο, μα λύτρωσε πολλούς από τις προσωπικές τους αμαρτίες.

Βλέποντας την παραπάνω εικόνα και διαβάζοντας το χιλιοειπωμένο ρητό, το συγκεκριμένο post θα μπορούσε εύλογα να τελειώσει εδώ....Αλλά φλύαρα καραδωκούν μερικοί μικροί λόγοι, που θα ελαφρύνουν το φορτίο, του δικού σου, Γολγοθά. (Φράση-θέμα που γυροφέρνει στο μυαλό μου μέρες τώρα, αποτέλεσε εφαλτήριο για την παρακάτω λίστα).

~Πέντε ταινίες animation μικρού μήκους, ικανές να σε κατατρέχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, σε σημείο που ισχυρίζεσαι ότι υπήρχαν μέσα σου χρόνια και απλά τις έσυρε στην επιφάνεια κάποιος σκηνοθέτης με ταλέντο στην αναμόχλευση παιδικών συναισθημάτων και όχι μόνο.

Father and Daughter . Σχεδόν δέκα χρόνια πριν ο Michael Dudok de Wit ντύνει εικονοπλαστικά το φόβο του αποχωρισμού και της καρτερικότητας, το τυλίγει με ένα υπέροχο soundtrack αλλά Yann Tiersen και σου προσφέρει απλόχερα την δυνατότητα να αισθανθείς.!

The Cat Piano. O E. Τριβιζάς και Η Τελευταία Μαύρη Γάτα του έχουν φαγούρα.! Ο Eddie White σκηνοθετεί και γράφει το ποίημα και ο δαίμων Νick Cave απαγγέλει. To υπνωτικό μουσικό εργαλείο νιαουρίζει πέντε βραβεία μέχρι στιγμής.

Harvie Krumpet. Στην ουσία πρόκειται για τον ¨πατέρα¨ του Mary and Max. Aυτισμός, κακοτυχία, κατάθλιψη, αγάπη, μαύρο χιούμορ, συνθέτουν το αληθινό νόημα του να είσαι άνθρωπος. Βραβευμένο με όσκαρ καλύτερης μικρού μήκους ταινίας το 2004 από το νέο μου ήρωα Adam Elliot.

La Maison en Petits Cubes. Σκίτσα που μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει μέσα από ένα Moleskine, η βραβευμένη με όσκαρ (2009) ταινία του Ιάπωνα Kunio Katō, σκαλίζει τις μνήμες ενός μοναχικού ηλικιωμένου στην Βαβυλωνία πολυκατοικία της ζωής του, που αργοβουλιάζει στον ωκεανό του χρόνου. Μεγαλοπρεπές...
Lavatory Lovestory. Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα να επιλέξω ανάμεσα σε αυτό και το υψηλά αισθητικής Presto της τεράστιας Pixar. Όμως τα μίνιμαλ σχέδια του, η ειλικρίνια του , η ωδή στην αγάπη και το κυνήγι της ευτυχίας, σε δημόσιες τουαλέτες , με κέρδισαν.

Ποιός είπε ότι οι χάρτινοι χαρακτήρες στερούνται ζωής?

Η τέχνη οποιασδήποτε μορφής δεν έκανε κανέναν σοφότερο, ούτε παρηγορεί την ανθρωπότητα που νοσεί, αλλά σίγουρα βοηθάει να ζήσουμε καλύτερα.

~In Pursuit of Your Happiness~

#54

{Something About you}

Religilous.

~Wild World~

#53

{...}

#52

A Kitten On Fire. A Baby In A Blender...

You're Gonna Eat What I Give Ya

And You're Gonna Like It Real Good,

1. A Riddle: I Went Over The River

And Into The Woods - Where Did I Go?

Πλαστελίνες με Καρδιά.

~Το Mary and Max είναι μια animation ταινία, που περιγράφει την σχέση φιλίας που ξεκινάει δια αλληλογραφίας, μεταξύ μιας 8-χρονης μικρής Αυστραλέζας και ενός 44-χρονου Αμερικανου, και διαρκεί μια ζωή, με όλες τις γλυκόπικρες ιστορίες που την συνοδεύουν.

Ταινία που εξερευνά ερωτήματα, όπως: απο πού προέρχονται τα παιδιά(!), κλεπτομανία, αλκοολισμός, αυτισμός, θρησκεία, αγοροφοβία, σεξ, εμπιστοσύνη, αγάπη, μοναχικότητα, θάνατος, πλασάρεται με παιδικό περιτύλιγμα για να αγγίζει με χειρουργική ακρίβεια τις ενήλικες ψυχές.

Από τις πιο τρυφερές ταινίες που έχω δει τους τελευταίους μήνες, κατάφερε να με κάνει να γελάω αβίαστα και να συγκινούμαι βαθιά συγχρόνως, να ζηλεύω την καλλιτεχνική διεύθυνση, τα σέπια της Mary's ή τα ασπρόμαυρα με κόκκινες λεπτομέρειες του Max, τις φιγούρες και τους χαρακτήρες.

Αυτό που γυροφέρνω είναι ότι, το Mary and Max φτιαγμένο με αγάπη και έξοχη δραματουργία , είναι μια ωδή στη μοναχικότητα, ένα μάθημα ζωής, ένα αντίδοτο στην ευαίσθητη πλευρά της ανθρώπινης ψυχής, μα και ένας μοναδικός καμβάς claymation.

Σίγουρα κάπου θα βρείς τον ευατό σου, ενώ κρίνεται απαραίτητο για όλους τους σινεφίλ ή συλλέκτες συναισθηματικών εμπειριών!

~Στο σύνολο της προσεγμένης και εξαιρετικής δουλειάς συγκαταλέγεται και το πολύ καλό soundtrack όπου ακούγεται αυτό .

#51

~Όπως φαίνεται έχω μια αδυναμία στα δέντρα/δεν ξέρω που οφείλεται/όσο πιο γέρικα και ταλαιπωρημένα τόσο το καλύτερο./Σα να κρύβουν μυστικά...

~Οι Φλέιμινγ Λίπς επανήλθαν στο προσκήνιο/και απ΄ότι φαίνεται θα μας απασχολούν για αρκετό καιρό ακόμα/οι Μπίτλς με τις στέρεο επανεκδόσεις ακόμα περισσότερο./Με αυτή την αφορμή/ και το σχόλιο ενός πολύ καλού μου φίλου, ότι βλέπει 60'ς ψυχεδέλεια στα σχέδια μου και Γέλοου Σάμπμαρίν/ αυτό το τραγούδι, συνοδεύει αυτό το ποστ/ μαζί με τις ευχαριστίες μου!

~Εδώ ο εγχώριος νεανίας που μελετάει, Έλλιοτ Σμίθ και Ρέιντιοχεντ, ενώ όλοι οι άλλοι ασχολούνται με τους XX.

#50

{.}

#49

Have you been half asleep and have you heard voices?

I've heard them calling my name.

Is this the sweet sound that called the young sailors.

The voice might be one and the same.

I've heard it too many times to ignore it.

It's something that I'm supposed to be.

Someday we'll find it, the rainbow connection.

The lovers, the dreamers and me.

#48

~ΠρέιΦορΡέιν~

#47

... ..... ..... .... ..... ..... ..... ..... ...... ...

SoulsaversBroken.

"Καμία τέχνη δεν φτιάχτηκε για να σώσει τον κόσμο αλλά αυτό που κατάφερνε μια χαρά ήταν να σώσει τον προσωπικό κώλο του καθενός...δίσκοι αντρίκειοι για ανθρώπους που τους τσάκισε κάποτε κάτι και ύστερα το τσάκισαν με τη σειρά τους, ένας τέτοιος δίσκος είναι και τούτος εδώ κι όσο υπάρχει ο Lanegan και το ουίσκι δεν δίνω δυάρα για τα υπόλοιπα…"

Eδώ ολόκληρη η εξαιρετική κριτική για μια από τις καλύτερες δουλειές της χρονιάς και εδώ το δικό μου μαύρο αγαπημένο τραγούδι του δίσκου.

#46

~I summon you here my love~

As Winter Falls.

Μετά από μεγάλη απουσία η Fiona Apple εμφανίστηκε σε συναυλία-αφιέρωμα στον Cy Coleman (το cd κυκλοφορεί επίσημα στις 15 Σεπτεμβρίου ενώ ήδη έχει προηγηθεί ένα Ep). Πεντάμορφη, εκφραστική, εύθραστη όπως πάντα-είναι γεγονός ότι ουκ ολίγες φορές έχει λιποθυμήσει στην σκηνή από το πάθος και την ένταση της ερμηνείας-ξεπερνάει την εγωιστική εκδοχή του Frank Sinatra και μεταμορφώνει το Why Try To Change Me Now? στο τραγούδι που με έχει αρρωστήσει εδώ και λίγες μέρες. Ειδικά τώρα που οι πρώτες ψιχάλες προστάζουν φθινόπωρο. Το ανέσυρα από τα κιτάπια των CoverLovers. Έπειτα ήρθε ο Django και ο Miles, και η κατάσταση μου επιδεινώθηκε...

Truelove's Gutter.

.......................................................

BadMotherFucker

~Τί γίνεται αν ανακατέψεις Black Keys, Lee Fields & The Expressions , James Brown και το αποτέλεσμα το τυλίξεις σε ρούχο παλαιομοδίτικης κοπής?

Ο λόγος για τον δίσκο του Black Joe Lewis and the Honeybears με τίτλο Tell ‘Em What Your Name Is! Δυναμικός με blues ξεσπάσματα, ατελείωτα τζαμαρίσματα , garage/soul/funky αισθητική, έως και rap στιχουργική επέκταση, σκοπός του δεν είναι να σε πείσει πόσο καλά αναχρονιστικά λειτουργεί, ούτε κατά πόσο ακολουθεί το κύμα της σύγχρονης δισκογραφίας που ξεπουλάει στο άκουσμα και μόνο της λέξης ρετρό. Σκοπός του απλά είναι να σε ξεσηκώσει, να σε παρασύρει, να σε γοητεύσει και το καταφέρνει. Αρκεί ένα μόνο άκουσμα του I'm Broke με το φοβερό videoclip.

Δίσκος που δύσκολα πιστεύεις ότι είναι φετινή κυκλοφορία προτίθεται να σε ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη και τις σκοτεινές γειτονιές, του Shaft της δεκαετίας του 1970.

Η Sharon Jones δεν θα είναι ποτέ πια μόνη...

#45

<...>

#44

ΠΙ.ΕΣ: ακόμα δεν παύει να με συγκινεί.