[..]

Ανεβαίνοντας δυο-τρία σκαλοπάτια στιγμές / έπαψα να θάβω την ελεύθερη απόδοσή μου, σε κουτάκια παραπλεύρως / έγραψα και τόνισα στο κουδούνι μου "Όσο η φύση μου επιτρέπει" / οι λογιστές πλάι μου απoδειξαν με την εις άτοπο, πως ο κόσμος δεν είναι σμιλευμένος μονάχα απο σκατά. / H οριστικότης φόρεσε ένα σαμάρι / ισχυρίστηκε πως νιώθει: Ξένη στον κόσμο σαν την Μπλανς Ντυμπουά /  ξεκίνησε αφελή δειλό περίπατο / σε ξένο έτος / ξεφισώντας αισιοδοξία.

_P l a y l i  s t _